آزادی دانشجویان ربوده شده

اطلاعیه مهم

با عرض سلام خدمت همه خوانندگان عزیز به اطلاع می رسانیم همان گونه که خود نیز متوجه شده اید این وبلاگ مدت زمانی است که به روز نمی شود.دانشجویان این دانشگاه در ابتدای سال جاری تصمیم به ایجاد یک وبلاگ گروهی گرفتند که همانند روزنامه الکترونیکی دانشجویی می باشد و شامل بخش های مختلف فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و ... است.آدرس این وبلاگ بدین شرح است:

http://www.nuts.blogfa.com

ضمنا بخش سیاسی این وبلاگ به انعکاس اخبار دانشجویی و زنان و مسایل حقوق بشری و تحلیل آنها خواهد پرداخت. و در واقع بخش سیاسی این وبلاگ ادامه وبلاگ مقاومت تا آزادی خواهد بود. از همه عزیزان خواهشمندیم از این پس با ما در وبلاگ سیاسی politicnuts (بخش سیاسی وبلاگ nuts ) همراه باشند.آدرس وبلاگ سیاسی ما:

http://www.politicnuts.blogfa.com

از کلیه عزیزانی که وبلاگ یا وب سایت دارند تقاضا داریم که به آدرس بالا لینک دهند.پیشاپیش از همکاری همه شما متشکریم و ورودتان را به وبلاگ politicnuts خوش آمد می گوییم.

این مثنوی حدیث پریشانی من است

                                                                               بشنو که سوگ نامه ویرانی من است 

امشب نه این که تمام غریبان گرفته

                                                                               بلکه بدین آمدنت جان گرفته ام

گفتی غزل بگو تا غزلم ...شور و حال مرد

                                                                               بعد از تو حس شعر رفت خیال مرد

گفتم مرو که تیره شود زندگانیم          

                                                                               با رفتنت به خاک سیه می نشانیم

گفتی زمین مجال رسیدن نمی دهد

                                                                               بر چشم باز فرصت دیدن نمی دهد

وقتی نقاب محور یکرنگ بودن است

                                                                               معیار مهرورزیمان سنگ بودن است

بگو چه جای دلخوشی عشق بازی است

                                                                            اصلا کدام احمق از این عشق راضی است؟

این عشق نیست فاجعه قرن آهن است

                                                                            مگر بودنی که عاقبتش نیست بودن است

حالا به حرف های غریبت رسیده ام

                                                                            فهمیده ام که خوب تو را بد شنیده ام

حق با تو بود از غم غربت شکسته ام

                                                                            بگذار صادقانه بگویم که من خسته ام

بیزارم از تمام رفیقان نا رفیق

                                                                            این ها چقدر فاصله دارند تا رفیق

من را به ابتذال نبودن کشانده اند

                                                                            روح مرا به مسند پوچی نشانده اند

تا این برادران ریاکار زنده اند

                                                                            این گرگ سیرتان جفاکار زنده اند

یعقوب درد می کشد کور می شود

                                                                            یوسف همیشه وصله ناجور می شود

 این جا نقاب شیر به کفتار می زنند

                                                                            منصور را مه آینه بر دار می زنند

این جا کسی برای کسی کس نمی شود

                                                                           حتی عقاب درخور کرکس نمی شود

جایی که سهم مرد جز تازیانه نیست

                                                                           حق با تو بود ماندنمان عاقلانه نیست

ما می رویم چون دلمان جای دیگر است

                                                                           ما میرویم هر که بماند مخیر است

ما میرویم گرچه ز الطاف دوستان

                                                                           بر جای جای پیکرمان زخم خنجر است

دل خوش نمی کنیم به عثمان مذهبش

                                                                           در دین ما ملاک مسلمان ابوذر است

ما میرویم مقصدمان نامشخص است

                                                                           هر جا رویم بی شک از این شهر بهتر است

از سادگی است گر به کسی تکیه کرده ایم

                                                                           این جا که گرگ با سگ گله برادر است

ما می رویم ماندنمان با درد فاجعه است

                                                                           در عرف ما نشستن یک درد فاجعه است

دیریست که رفته اند امیران قافله

                                                                           ما مانده ایم قافله ....پیران قافله

این جا اگر چه باب من پای لنگ نیست

                                                                           باید شتاب کرد مجال درنگ نیست

بر درب آفتاب پی باج میرویم

                                                                           ما هم بدون بال به معراج می رویم

به گزارش “ايلنا”، در اين اطلاعيه آمده است: در هفته گذشته شاهد بوديم كه ۹۳ تن از فعالان دانشجويي به كميته انضباطي فراخوانده شدند يا براي آنها احكام سنگين كميته انضباطي صادر شد. شش نشريه دانشجويي توقيف و سه تشكل دانشجويي تعليق يا منحل شدند. در يك ماه گذشته نيز ۲۳ دانشجو توسط نهادهاي گوناگون بازداشت شده‌‏اند كه شش تن از آنها هنوز در زندان به سر مي‌‏برند. همچنين يكي از مسوولان در دانشگاه كرمانشاه دانشجوي دختري را تحت فشار گذاشته و به وي تعرض كرد؛ اتفاقي كه چندي قبل نيز در دانشگاه علامه به وقوع پيوست و در نهايت نيز شاهد تعرض مسوولان به محل مطالعه و استراحت دختران دانشجو در دانشگاه اميركبير بوديم.

اين اطلاعيه مي‌‏افزايد: و بر اين همه بايد افزود افت علمي دانشگاه‌‏ها به‌‏گونه‌‏اي كه هيچ دانشگاه ايراني در ميان ۲۰۰۰ دانشگاه برتر جهان جايي ندارد، كاهش بودجه پژوهشي برخلاف برنامه چهارم توسعه، افت وضعيت رفاهي دانشگاه‌‏ها كه اعتراضات فراوان دانشجويي را به همراه داشته است و فضاي ياس‌‏آلودي كه اين مسوولان ايجاد نموده‌‏اند، موجي فزاينده از خودكشي و مصرف مواد مخدر را به همراه داشته است و در نهايت اخراج و بازنشستگي اجباري اساتيد به جرم بيان واقعيات كه همگي از زوال دانشگاه‌‏ها در كشور حكايت دارد.

دفتر تحكيم وحدت در ادامه اطلاعيه خود اورده است: و آنچه از همه تاسف‌‏انگيزتر است، اظهارات كذب مسوولان وزارت علوم است كه با وجود اعلام تخلفات فراوان آنها از قوانين، همچنان ادعاي قانونگرايي مي‌‏كنند. مسوولاني كه با وجود انتشار موارد تخلفشان از قوانين براي برخورد با منتقدان، انتشار ارقام كاهش بودجه پژوهشي و سرانه رفاهي دانشگاه‌‏ها و هزاران مستند ديگر همچنان از بهبود وضعيت دانشگاه‌‏ها دم مي‌‏زنند. به نظر مي‌‏رسد كشور نيازمند پروژه شكست‌‏خورده انقلاب فرهنگي نيست كه چندروزي است تشكل‌‏هاي دست‌‏ساز و وابسته به دولت فرياد آن را سر مي‌‏دهند تا بدين‌‏وسيله اساتيد و دانشجويان منتقد را تصفيه كنند. نياز امروز جامعه ما انقلاب اخلاقي در مديران دولت نهم و به‌‏خصوص مديران وزارت علوم است تا به اين همه دروغگويي و تلاش براي حذف منتقدان پايان داده شود تا در سطح كلان منتقدان سياسي، فرهنگي و اجتماعي سركوب نشوند و در دانشگاه‌‏ها نيز ديگر اساتيد و دانشجويان منتقد با هزاران مشكل مواجه نشوند و مسوولان دولتي اجازه تعرض به دانشجويان دختر را به خود ندهند.

در ادامه اين اطلاعيه آمده است: و در اين ميان جاي اين سوال باقي است كه بزرگان اين كشور را چه مي‌‏شود كه در برابر اين همه بي‌‏عدالتي و بي‌‏تدبيري اقدامي موثر انجام نمي‌‏دهند؟ آيا به‌‏راستي مي‌‏توان براي حفظ منافع جناحي بر اين فجايع چشم پوشيد و سپس از مسلماني و عدالت‌‏طلبي دم زد؟ آيا تاسف‌‏بار نيست كه در كشوري مسلمان مسوولان دولتي به دختران دانشجو تعرض نمايند و كسي دم بر نياورد؟ آيا اين همه احضار به كميته انضباطي و دستگيري دانشجويان منتقد برازنده كشوري با اين سابقه تاريخي، فرهنگي و اسلامي است؟

دفتر تحكيم وحدت در ادامه اطلاعيه خود آورده است: ما معتقديم تنها جرم دانشجويان و اساتيدي كه با اين برخوردهاي غيرانساني مواجه شده‌‏اند، انتقاد به بي‌‏تدبيري‌‏هاي دولت‌‏مردان نهم و تلاش براي بهبود وضعيت دانشگاه‌‏ها بوده است و همچنان بر لزوم انقلاب اخلاقي در مديران دولت نهم و به‌‏خصوص مديران وزارت علوم براي پايان دان به اين همه دروغگويي و تلاش براي حذف منتقدان تاكيد مي‌‏كنيم و در نهايت اميدواريم تا دير نشده است دلسوزان كشور اقدامي موثر براي جلوگيري از اين فجايع انجام دهند.

سراب عدالت و خواب کودتا

به معلمانِ مدارس و دانشگاهها سنگربانانِ علم و عدالت و آزادی

مقدمه
پس از اعتصابها و اعتراضهای جانانه معلمان سراسرِ کشور سردمداران نظام ولائی به صدا درآمدند و هر یک با زبانی از «منزلت و کرامت» معلم سخن گفتند، گفتند که معلم کاری پیامبرگونه می‌کند و همه موظفند به آنان احترام بگذارند و سپاسگوی آنها باشند اما کسی نگفت با منزلت و کرامت هیچ شکمی سیر نمی‌شود و یکی از هزاران مشکل معلمان حل نمی‌گردد. مگر شما نبودید که در روزهایی که هنوز مزه ثروتهای کلان را نچشیده و به قدرت مطلق نرسیده بودید فریاد می‌زدید «من لامعاشَ له لا معادَ له» کسی که معاش ندارد معاد ندارد، پس امروز این همه وعده دروغ و فریب و نیرنگ برای چیست؟ و چرا همه وعده‌هایی را که پیش از رسیدنِ به قدرت داده بودید فراموش کردید و تا آنجا رفتید که با زندان و باطوم و شکنجه کرامت معلم را پاس!! داشتید. من بعنوان یک معلم سالخورده دانشگاه وظیفه خود میدانم مشتتان را باز کنم و بگویم شما در دروغگویی و لاف‌زنی سرآمد دروغگویانِ بزرگ تاریخ هستید و این دو بیت را تقدیمتان نمایم.
ای شـمـایـان مـدعـی بـر مـهـر و داد ای به ظاهر « احمد » و باطن « قباد »
ای شــمـا قــدرت بـدســتـانِ زمـان وایـتـــان و وایـتـــان و وایـتـــان
*       *       *

درونِ ساختمان امور بازنشستگان دانشگاه تهران در جستجوی فیش حقوقِ اردیبهشت‌‌ماه ۱٣٨۶ بودم و خواه و ناخواه به حقوقِ سایر همکاران اعم از استاد و کارمند نظر افکندم. اکثریت قریب باتفاقِ دریافتی همکارانِ بازنشسته زیر خط فقرِ اعلام شده از سوی حاکمیت بود (۴۰۰ هزار تومان). پس از ترک ساختمانِ امور بازنشستگان به خیابانِ ۱۶ آذر همانجا که هر گوشه آن خاطره‌ای را در ذهنم تداعی می‌کند وارد شدم. چند بار نظری به فیش حقوقم انداختم (۲٣۶٣۴٨۲ ریال حقوق و با عائله‌مندی جمعاً ۲٨۶۱۱۴۶ ریال پس از کسر بیمه ۲۷٨۵۶٣۹ ریال) احساس کردم با حقوق ماهیانه دویست و هفتاد و هشت هزار تومان مانند بسیاری از همکارانم و دیگر معلمان و کارگران و… چقدر فقیرم و در کشوری با این ثروتهای عظیم چند میلیون خانواده مانند خانواده من زیر خط فقر زندگی می‌کنند، خسته و نگران، انتهای خیابان ۱۶ آذر روبه‌روی درب ورودی دبیرخانه دانشگاه، کنار پیاده‌رو به نرده‌های دانشگاهی که از سوی مردم سنگر آزادی نام گرفت تکیه دادم تا بغضِ در گلومانده را فرو دهم، ناگهان در کنار درب ورودیِ دبیرخانه پارچه‌ای را دیدم که روی آن با امضاء روابط عمومی دانشگاهِ تهران نوشته بود.

انتخاب حضرت آیت‌الله عمید زنجانی ریاست محترم دانشگاه تهران را بعنوان استاد ممتاز دانشگاه تبریک می‌گوییم. اشک پرده‌ای شد پیشِ چشمانم و فیلمهایی را روی پرده دیدم از سه دهه قبل تا امروز، دیدم هفته همبستگی بین استاد و دانشجو (۷ تا ۱٣ آبان ۵۷) را که در پایان با حمله نیروهای انتظامی شاه از همین محل به دانش‌آموزانی که عازم دانشگاه بودند جمعی از دانشجویان و دانش‌آموزان را کشتند و مجروح کردند.

دیدم وقتی در همین محل مانع ورود استادان به باشگاه دانشگاه شدند و حادثه توهین به چند استاد پیش آمد از فردای آن روز تحصن ۲۵ روزه استادان در دبیرخانه دانشگاه، طبقه پنجم که امروز شیخ عمید زنجانی در دفتر ریاست آن نشسته است آغاز شد (۲۹ آذر تا ۲٣ دیماه ۵۷)

دیدم وقتی یک هفته پس از تغییر نظام، شورای مدیریت دانشگاهِ تهران اعلام بازگشایی دانشگاه را نمود استادان و دانشجویان با چه شور و شوقی به کلاسها رفتند و دانشگاه تبدیل به مرکز کسب دانش و رویش گل‌های امید برای آزادی ایران شد تا آنجا که نام سنگر آزادی برخود گرفت و خاک آن سجده‌گاه نمازگزاران جمعه به امامت آیت‌الله طالقانی شد.

دیدم و شنیدم، گفتگوی انحصارطلبان در شورای انقلاب و دولت موقت پس از تشکیل شوراهای هماهنگی در دانشگاه را که می‌گفتند دانشگاهها ساز دیگری می‌زنند و حاضر به اطاعت کورکورانه از اوامر قدرت بدستانِ انحصارطلب نیستند پس باید با این پدیده‌ مبارزه کرد و از همان هنگام زمزمه انقلاب فرهنگی و در حقیقت کودتای فرهنگی برای بستن دانشگاهها به بهانه اسلامی کردن آغاز شد.

دیدم و شنیدم هجوم مزدبگیران حکومت را به دانشگاه در همین محل و فریادها را که «استاد وابسته اخراج باید گردد» و «اراذل و اوباش در لباسِ دانشجویی از دانشگاه اخراج باید گردند» و «دانشگاه اسلامی تأسیس باید گردد» و در این میان صدای «زهرا خانم»ها را که ندانسته آلت دستِ کسانی شده بودند که وجود دانشگاه غیروابسته خاری در چشمان آنها بود.

با پشت دستها پرده اشک را از جلوی چشمانم پاک کردم و چند لحظه به ساختمان دبیرخانه دانشگاه و خیابان ۱۶ آذر نظر افکندم و نگاهی به فیش حقوقم که هنوز در دستم بود. پس از گذشت ٣۰ سال از آن وقایع اشک دگربار پرده‌ای شد پیش چشمانم، امّا پرده‌ای دیگر؛

به یاد آوردم پس از بستن دانشگاهها به روی استاد و دانشجو عده‌ای از دانشجویان و استادان وابسته به نظام که آبشخوار فکریشان افرادی نظیر آیت (دبیر سیاسی حزب جمهوری اسلامی) بودند با نام انجمن‌های اسلامی (تحکیم وحدت) به جان دانشگاهها و دانشگاهیان افتادند و هر که را خواستند از دانشگاهها «حذف» و به جای آنها عوامِل خود را «جذب» کردند و بیش از ده سال سنگر آزادی را به سنگری برای سرکوبی و دفاع از نظام ولائی تبدیل نمودند امّا چه غافل که خاکستر جانها و اندیشه‌هایی که دشمنان آزادی با سوزاندن ده‌ها هزار دانشجو و استاد بوجود آوردند خاکستر ققنوس آزادی و عدالت شد تا روزی ققنوسی دیگر از این خاکستر برخیزد و هستی آنها را به باد دهد و چنین شد.

به یاد آوردم وقتی اولین نسیم بیداری وزید و کم‌کم خاکستر به کناری رفت چگونه آتش نهفته شعله کشید و در یک شب گرم تابستانی (۱٨ تیر ۱٣۷٨) می‌رفت تا دودمان ظالمان را بسوزاند امّا رژیم با دستپاچگی و به میدان آوردنِ تمام نیروهای علنی و مخفی خود اعم از لباس شخصی‌ها نیروهای انتظامی و امنیتی و گروه‌های معتقد به نظام اعم از اصلاح‌طلبان درون و برون حکومت و دیگر نیروهای ملتزم به قانون اساسی، همانهایی که می‌پندارند از شکم قانون اساسی و نظام ولائی می‌توان آزادی و عدالت بیرون کشید، با سرکوب و کشتار و در کنار آن نصیحت، توانست آتش را موقتاً خاموش کند. اما دیدیم و شاهد بودیم آتش طغیان دانشجویان به دیگر اقشار جامعه از جمله معلمان و کارگران و زنان گسترش یافت. دانشجویان با مأیوس شدن از حکومت و اصلاحاتی‌ها و دیگر مدعیان دگراندیشی بی‌توجه به آنها تا آنجا پیش رفتند که عکسهای احمدی‌نژاد را در حضور او به آتش کشیدند تا نشان دهند آتش خشم دانشجو چقدر شعله‌ور و سوزاننده است.

اینجاست که زمزمه کودتای فرهنگی دوم وارد مرحله دیگری شد. و نظام تصمیم قطعی به انجام این کار گرفت، اگر بیست و هشت سالِ قبل در اوایل اردیبهشت ماه (اردیبهشت ۵۹) جمعی از عوامل نظام با نام حزب‌الهی به همین محل که من فیلم گذشته را می‌بینم حمله کردند، این روزها این عوامل با نام دانشجویان بسیجی به دانشگاه پلی‌تکنیک یورش می‌برند و شعار انقلاب فرهنگی دوم سر می‌دهند. غافل که تفاوت امروز با آن روز تفاوت از زمین تا آسمان است، اگر دانشجویان و استادانِ آن روز را به بهانه‌های گونه‌گون از جمله اسلامی کردن دانشگاهها توانستید به خیال خود سرکوب کنید امروز با دانشجویان و استادانی طرف هستید که از فیلترهای متعدد نظام ولائی عبور کرده‌اند و به دانشگاه راه یافته‌اند، اینها اگر بگفته شما اراذل و اوباشند، در دامانِ خودتان تربیت شده‌اند. صحنه آنقدر دردناک است که بار دیگر مجبور می‌شوم پرده‌ای از اشک را که پیش چشمانم نشسته پاک کنم. بغض گلویم را می‌فشارد. من بعنوان یک استاد سالخورده و بازنشسته ولی در حقیقت اخراجی از دانشگاه، باید شاهدِ چه صحنه‌هایی باشم. اگر ۲٨ سال قبل استادان و دانشجویان را با مارک عواملِ بیگانه به زندان و شکنجه‌گاه و میدانِ اعدام فرستادند و خانه‌نشین و فراری به اقصی نقاط جهان نمودند امروز با چه انگیزه‌ای عده‌ای بسیجی خود پرورش داده را به دانشگاه امیرکبیر می فرستند تا مقدمه‌ای باشد بر کودتای فرهنگی دوم؟ با چه انگیزه‌ای با لوگوی جعلی به مقدسات توهین می‌کنند حتی از کاریکاتورسازی برای رهبرشان هم دریغ نمی‌کنند تا دانشجو را متهم کنند و در خیال خود زمینه‌سازی برای کودتای فرهنگی دوم نمایند. مطمئن باشید با این حرکات زشت و دیوانه‌وار نمی‌توانید صدای انتقاد دانشجویان را خاموش و این سنگرهای آزادی را تخریب کنید. راستی در ذهنِ شما چه می‌گذرد و انگیزه‌تان از این کارهای مسخره چیست؟ می‌خواهید آزموده را بار دیگر بیازمایید؟ کمی فکر کنید نتیجه بستن دانشگاهها، کشتار وحشیانه دهه شصت و نسل‌کشی سال ۶۷ در زندانها که عمده قربانیان آن دانشگاهیان بودند، قتل‌های زنجیره‌ای، ترور دگراندیشان، حمله سال ۷٨ به دانشگاهها و کشتار و زندانی کردن دانشجویان چه مشکلی از مشکلاتِ عدیده «نظام ولائی» را حل کرد که امروز می‌خواهید با تغییر صحنه بار دیگر آن نمایش‌ها را تکرار کنید؟

ای شما صاحبان قدرت، نگاهی به تاریخ بیاندازید و از سرنوشتِ فرعونها، نمرودها، استالین‌ها، هیتلرها، صدامها عبرت بگیرید ــ اگرچه نخواهید گرفت، ــ مطمئن باشید این فرمانِ تاریخ و قانونمندی حاکم بر این جهان است که «الملک یبقی مع الکفر ولایبقی مع الظلم» (جهان با کفر باقی می‌ماند اما با ظلم نه)، مرگ ظلم و ظالم دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. و حتماً فراخواهد رسید. من دگربار فریاد می‌کنم اگر نه یک بار ده بار هم کودتای فرهنگی با نام انقلاب فرهنگی بکنید باز دانشگاهها «سنگر آزادی» باقی خواهند ماند.

از پشت نرده‌ها به دانشگاه و ساختمان دبیرخانه دانشگاه تهران نظر افکندم خسته بودم. امّا چاره‌ای نبود باید با تنی دردآلود از خیابان ۱۶ آذر به میدان انقلاب می‌رفتم

در اين بيانيه آمده است: “شش نفر دانشجوي بازداشت شده دانشگاه اميركبير تهران (احمد قصابان، مقداد خليل پور، بابك زمانيان، پويا محموديان، مجيد توكلي، مجيد شيخ پور)، از جمله دانشجويان فعال در زمينه مطبوعات دانشجويي هستند، كه در زندان اوين نگهداري مي شوند و عفو بين الملل نگراني خود را نسبت به احتمال شكنجه و سوءرفتار با اين افراد را اعلام مي كند.”

بيانيه مي افزايد: “احمد قصابان، مقداد خليل پور، پويا محموديان، مجيد توكلي و مجيد شيخ پور همگي مديرمسئول نشريات دانشجويي بوده‌اند كه به دليل مقالات كه مقامات اداري دانشگاه آنها را توهين به مقدسات اسلام مي دانستند، بازداشت شده اند. اين مقالات ظاهرا در تاريخ ۳۰آوريل در چند نشريه دانشجويي چاپ شده است. بر اساس گزارشها، احمد قصابان مدير مسئول نشريه «سحر» در تاريخ ۳ مي و مقداد خليل پور مسئول نشريه «آتيه» در ۷ مي بازداشت شدند. سه دانشجوي ديگر، يعني پويا محموديان مسئول نشريه «ريوار»، مجيد توكلي مدير مسئول نشريه «خط صفر» و مجيد شيخ پور مدير مسئول نشريه «سرخط» ۸ مي به دادگاه انقلاب احضار شدند و بعداز ظهر همان روز به دستور مقامات قضايي بازداشت شدند. ”

عفو بين الملل تاکيد دارد: “گزارش شده است كه احمد قصابان در بند ۲۰۹ اوين، زنداني كه تحت كنترل وزارت اطلاعات است و از نظارت سازمان زندان ها خارج است، نگهداري مي شود. دانشجوي ديگر يعني بابك زمانيان، سخنگوي انجمن اسلامي دانشگاه اميركبير، ۲۵ آوريل بازداشت شده است و ظاهرا اتهام «اقدام عليه امنيت ملي» به او تفهيم شده است. گفته مي شود كه ممكن است دليل بازداشت او مصاحبه با راديوها و خبرگزاري‌هاي خارج از كشور باشد. وي پيش از اين نيز در مصاحبه هاي خود از ناراحتي‌هاي جسمي خود سخن گفته بود. وي نيز به بند ۲۰۹ اوين منتقل شده است.”

عفو بين الملل در بخش ديگري از بيانيه خود آورده است كه : “پيش از اين نيز بارها چاپ مقالاتي در نشريات دانشجويي موجب بحران شده بوده و واكنش نهادهايي مانند بسيج كه دستورات خود را مستقيما از رهبري مي گيرند، را در پي داشته است. واكنش هايي كه به زد و خورد با دانشجويان در سطح دانشگاه كشيده شده است.
در اين گزارش با اشاره به انتخاب برخي از دانشجويان بازداشت شده در تشكل دانشجويي دانشگاه گفته شده است كه اعضاي انجمن اسلامي و برخي از ناظران بيم آن داشتند كه با وجود بازداشت اين فعالان دانشجويي اين انتخابات برگزار نشود.”

گزارش عفو بين الملل همچنين حادثه ۱۱ دسامبر دانشگاه پلي تكنيك كه طي آن دانشجويان اين دانشگاه به هنگام حضور محمود احمدي نژاد با شعار دادن، آتش زدن تصاويرش و همچنين هو كردن رييس جمهور مانع سخنراني وي شدند، را يادآوري مي كند.

عفو بين الملل در پايان خواستار آزادي هرچه سريعتر اين دانشجويان و همچنين دسترسي آنان به وكيل و امكان ملاقات با اعضاي خانواده هاي شان و همچنين عدم هرگونه شكنجه و اعمال بدرفتاري شده است.

اسماعيل سلمانپور پس از انتقال به بيمارستان مصطفي خميني در اين بيمارستان بستري شد و پس از معاينات انجام شده مشخص گرديد كه بر اثر ضربات وارد شده از سوي انتظامات دانشگاه دچار شكستگي در بيني، كشيدگي رباط پاي راست و همچنين كوفتگي شديد در بسياري از نقاط بدن مي باشد.

بر اثر ضربات وارد شده از سر سلمانپور دو بار در بيمارستان دچار استفراغ شد كه موجب شد جهت معاينات داخلي بر اثر ضربات وارد شده به ناحيه شكم به متخصص معرفي شود.

جالب اينجاست هنگامي كه دو تن از مامورين انتظامات همرا او به بيمارستان آمده بودند پس از پيگيري حراست بيمارستان جهت اطلاع به نيروي انتظامي پا به فرار گذاشتند و حاضر نشدند همرا دانشجو در بيمارستان بمانند و سلمانپور كه بستري شده را به همراه صداقتي كه خود در حال معاينه بود در بيمارستان تنها گذاشتند.

پس از آن حراست بيمارستان با پليس ۱۱۰ تماس گرفت تا براي پيگيري موضوع و تشكيل پرونده به بيمارستان نيرو اعزام كنند اما حتي پس از ۱۳ بار تماس حراست بيمارستان مصطفي خميني با نيروي انتظامي باز هم هيچ نيرويي از سوي كلانتري ۷ فلسطين كه گويا او نيز به جمع مامورين حراست دانشگاه پيوسته به بيمارستان اعزام نشدند.

همكنون سلمانپور براي ساير معاينات در بيمارستان بسر مي برد و حال جسمي مناسبي ندارد. از طرفي به گفته پزشكان بر اثر ضربات وارد شده به سر او تا ۴۸ ساعت آينده احتمال خطر وجود دارد.

به علت فیلترینگ سایت خبرنامه دانشگاه امیر کبیر دانشجویان دانشکده فنی بابل تصمیم گرفتند توسط وبلاگ مقاومت تا آزادی آخرین اخبار را در اختیار شما عزیزان قرار دهند پس تا دقایقی دیگر این سایت آخرین اخبار حوادث اخیر پلی تکنیک را پوشش خواهد داد.

به گزارش خبرنگار اعزامي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) :

زاهدي در پاسخ به پرسشي مبني بر اينكه وزارت علوم درباره‌ي 15 دانشجوي بازداشت شده‌ي دانشگاه مازندران چه اقدامي انجام داد؟ اظهار داشت: « از روز اولي كه خبر دستگيري آنها را به ما دادند به مسوولان ذي‌ربط دستور داديم كه با مسوولان دانشگاه مازندران ارتباط برقرار كرده و پيگير ماجرا شوند، چراكه هيچ دانشجويي حق ندارد به عنوان كار سياسي اگر در دانشگاه انجام داده بازداشت شود كه البته هيچكدام از اين دانشجويان در محيط دانشگاه دستگير نشده‌اند، ولي با پيگيري‌هايي كه به خصوص وزارت علوم انجام داد آنها آزاد شدند.»

در همين زمينه دكتر زارعي مشاور وزير علوم نيز اظهار داشت: « اتفاقي كه در مورد دانشكده‌ي فني و مهندسي بابل روي داده آن است كه كميته انضباطي براي سه نفر از دانشجويان اين دانشگاه به علت مسائلي كه داشتند حكم تعليق صادر كرد كه آنها بعد از آن به دانشكده مراجعه كرده و يكي از اين دانشجويان با نگهبان درب ورودي درگيري لفظي داشته و دو نفر ديگر نيز به همين شكل. از اين‌رو شكايتي بر عليه اين سه نفر در يكي از مراكز انتظامي و بيرون از دانشگاه طراحي مي‌شود و آنها اقدام به جلب يكي از اين سه نفر مي‌كنند كه اين كار نيز بدون هماهنگي با دانشگاه بوده است.»

وي ابراز عقيده كرد: « بعد از اين ماجرا دوستان آنها تجمعي را در دو – سه روز انجام دادند كه متاسفانه اين تجمع مقداري تند شده و برخي از امكانات همچون اتاق رياست دانشگاه و درب آن را شكستند و شب را در دانشگاه ماندند و شب دوم نيز به همين شكل كه اين جريان حالت غيرمتعارفي پيدا كرد و افرادي از بيرون دانشگاه مساله را هدايت مي‌كردند و علي‌رغم آنكه ساز و كار دانشگاهي براي خاتمه دادن جريان فعال شده بود متاسفانه يك جريان پشت صحنه‌اي راغب به چنين كاري نبود و در نهايت با توجه به تعطيلي كلاس‌ها و وضعيتي كه بر دانشكده حاكم بود شوراي تامين استان تصميم گرفت كه اين غائله را ختم كند.»

زارعي افزود: « در هر صورت دو – سه شب بعد كه چنين اتفاقي افتاد ما پيگير ماجرا بوديم و با چنين چيزي موافق نبوديم و اجازه نداديم اقدامي صورت گيرد، ولي در اين ماجرا حراست دانشگاه به دانشجويان اعلام كرده بود كه آنها بايد دانشگاه را تخليه كنند و شب كسي در آنجا نماند و بعد با زور آنها را به بيرون دانشكده هدايت كردند كه در آنجا اقدام به بازداشت برخي ديگر شد كه مجموعا دوازده نفر را دستگير كرده و دو نفر ديگر را نيز بعدا دستگير كرده‌اند و يك نفر هم از قبل دستگير شده بود كه بلافاصله بعد از اطلاع از ماجرا بعد از جلسه‌اي كه تا اواخر شب با دكتر زاهدي به طول انجاميد به دكتر بابائيان اعلام كرديم كه ماجرا بايد همان شب به پايان برسد، اما متاسفانه ساز و كارهاي بيروني دانشگاه وقتي وارد ماجرا مي‌شوند مقداري كارها از دست دانشگاه خارج مي‌شود.»

وي افزود: « علي‌رغم تمام اين شرايط ما پيگيري‌هاي خود را انجام داديم ولي گفتند كه بايد براي آنها حكم دادسرا باشد و رييس دادگستري حكم آزادي آنها را بدهند، بنابراين تا فرداي آن روز هشت – نه نفر را آزاد كردند و روز بعد نيز سه يا چهار نفر، در صحن دانشگاه شيراز در سفر استاني كه هيات دولت داشت با دكتر الهام صحبت كردم و بالاخره همه‌ي دانشجويان آزاد شدند.»

راستي به چه دليل دانشگاه چنين هزينه اي را كرد ؟؟؟

راستي به چه دليل دانشگاه اجازه ورود را داد ؟؟؟

راستي اسپري فلفل و شك و دستبند و آنگونه يورش چه بود ؟؟؟

راستي كنار هم قرار دادن دانشجو و معتاد و ... توهين به چيست ؟؟؟

راستي نگهبان دانشگاه ، نگهبان چيست ؟؟؟

راستي حراست دانشگاه ، حارس چيست ؟؟؟

راستي حراست در خدمت دانشگاه است يا دانشگاه در خدمت حراست ؟؟؟

در كجاي دنيا فعاليت صنفي داخل دانشگاهي به خارج از دانشگاه مربوط مي شود ؟؟؟

دانشجو مهمترين عنصر دانشگاه است بنابراين دانشجو "حق دارد" و "مي بايد" در اداره جامعه اي كه به آن تعلق دارد شركت كند . ساختار مديريت كنوني ، ساختاريست بر مبناي اقتدارگرايي كه ، بيشتر مديران در آن نقدپذير نيستند كه هيچ ، فرصت بيان را هم به دانشجويان نمي دهند . در شرايط كنوني و با وضعيت موجود صحبت از اصلاح مديران تنها به يك شوخي مي ماند .

دانشگاه مطلوب ، دانشگاه منقد است . در حقيقت انتقاد ، مشخصه اصلي دانشجوي آرمان گراست .

مقايسه اي بين دانشگاه ما و دانشگاه شيراز ، نحوه مديريت ها و مواجهه با بحران ها را نشان مي دهد .

 توهين به دانشجو ، شك الكتريكي ، دستبند و شكايت از يك سو ؛ اظهار بي اطلاعي از سوي ديگر   –  در دانشگاه ما .

 اعتراف به اشتباه ، عذرخواهي در جمع دانشجويان و قبول شرايط   -  در دانشگاه شيراز .

رئيس دانشگاه شيراز در جمع چند هزار دانشجو حاضرشد و عذرخواهي كرد ؛ رئيس دانشگاه و حراست ما موضوع را به بيرون كشاند و امنيتي كرد .

رئيس دانشگاه از چه مي ترسد ؟ از قبول اشتباه يا غرور خود ؟؟؟

رئيس حراست به تازگي قول جلسه اي با حضور حداكثر  15 نفر را داد ولي آيا اين بود خواسته هاي ما ؟

عدم درك موقعيت ها و سوءمديريت از سوي حراست و رياست باعث شد تا خواستِ يك پاسخگويي تبديل به اسعفا شود .

به واقع چه كسي پاسخگوي دانشجويان ربوده شده مي باشد ؟؟؟

دروغ ؛ دروغ ؛ دروغ .   تنها سلاح مسئولين براي مقابله با ما بوده .

اميدوارم مسئولين دست از سوءمديريت بردارند .

۱۵ ملوان خارجی بیگانه

۱۵ دانشجوی ایرانی خودی مازندرانی

جرم: تجاوز به آبهای آزاد ایران

جرم: دفاع از حقوق صنفی دانشجویان

نحوه بازداشت: با عزت و احترام

نحوه بازداشت: با خفت و خواری همراه با ضرب و شتم در محیط دانشگاه

شرایط بازداشت: غذای عالی - بازی پینگ پونگ - شرایط رفاهی

شرایط بازداشت: زندان انفرادی کثیف - شکنجه روحی - بازجویی مکرر و طولانی همبندی با معتادان و اراذل - شنیدن کلمات رکیک - غذای کثیف و غیر قابل خوردن

نحوه آزادی: با احترام - یک دست کت و شلوار - سوغات فراوان

نحوه آزادی: با تحقیر فراوان - تشکیل پرونده - قید وثیقه

این بود مصداق رافت اسلامی

-       ابتدا برنامة تعهّد .

-       بعد آن زنگ زدن به خانه بي گناهترين دانشجوي ربوده شده و به فجيع ترين وضع ، بدون تصور اتفاقات بعدي ، بدان گونه گفتن خبر .

-       سپس اخراج يكي ديگر از دانشجويان ربوده شده از كار دانشجويي خود به دستور مقامات بالاتر .

-       نم نم به كجا مي روند ؟ فردا چه مي شود ؟

                احضار ، تعليق و يا اخراج ؟

 به هوش باشيم !!

به نام خالق دانايي وخرد

استاد گرامي ، سلام !

    حتماً در اين روزها شاهد اعتراضاتي در سطح دانشگاه بوده ايد وشايد به واسطه تعطيلي برخي کلاسها دامنه تاثيرآن بر روند تدريس شما کشيده شده و موجبات ناراحتي شما استاد عزيز را فراهم کرده باشد.صادقانه بگوييم ازاين بابت متأسفيم . اما آيا به واقع موجبات اين ناراحتي ها  را ما دانشجويان فراهم کرده ايم؟ يا آنكه زاييده بي درايتي برخي مسوولين مي باشد؟                                                                                   

    در شرايطي که دانشگاه دوران رکود فرهنگي خود را مي پيمايد ، اولويت هاي فرهنگي به آخرين اولويت دانشگاه بدل شده و دانشجويان براي برگزاري يک مراسم فرهنگي،يک پخش فيلم ساده، برگزاري يک اردو، بر گزاري يک جشن کوچک يا سمينار در آمفي تئاتر، هفت خوان رستم را طي مي کنند (و سر انجام هم به نتيجه اي نمي رسند) و در شرايطي که دانشجويان در دانشگاه حتي حق تبيين مطالبات صنفي خود را ندارند  و اگر هم آن را بيان کنند يا بخواهند به صورت مکتوب به مسوولان تحويل دهند ، مراحلي را طي خواهند کرد که شايد پشيمان شوند که چرا از ابتدا خواسته اي داشته اند . تازه اگر خواسته را هم تحويل دهند ، با وجود پي گيري هاي فراوان هيچ گاه به نتيجه مطلوب نخواهند رسيد و در شرايطي که سر و ته رشته هاي اداري گم شده يعني دانشجو نمي داند براي پي گيري هدفي خاص بايد به چه کس يا جايگاهي مراجعه کند.                                                                                                                                                                                   

   در شرايطي که حس مي شود سيطره حراست بر رياست دانشگاه هر روز بيشتر شده  و وابستگي  امور به حراست بيشتر و بيشتر مي شود ، دانشجو هر روز مطمئن تر مي شود که اين حراست است که تصميم گيرنده است نه رياست . اين مشکلات و بسياري ديگر از مشکلات فرهنگي و آموزشي و عدم وجود شرايط رفاهي در دانشگاه ، به کرات اين سوال را در ذهن دانشجويان تداعي مي کند که : اينجا دانشگاه است يا دبيرستان ؟ و در حالي که حکم هاي تعليق  وساير حکمهاي انضباطيِ بي اساس گريبانگير دانشجويان شده  و اخيراً جو دانشگاه بسيار امنيتي شده و درگيري هايي ما بين نگهباني و دانشجويان رخ داده است:

   يکي از دانشجويان توسط افرادي در مقابل درب دانشگاه ربوده مي شود . همان اشخاص جهت بازداشت دانشجوياني ديگر همزمان به داخل دانشگاه مي آيند ، ولي به همت دانشجويان موفق نمي شوند . جالب آنجا که حراست و نگهباني دانشگاه کوچکترين عکس العملي نشان نمي دهند و حتي اظهار بي اطلاعي مي کنند (اين در حالي است که يکي از نگهبانان در اتومبيل ربايندگان رويت شده) و مسؤولين دا نشگاه هيچ توضيحي براي اين تعرض به محيط مقدس فرهنگي و علمي - يعني دانشگاه - توسط افراد خارج از دانشگاه ندارند . اين در حالي است که طبق قانون حفظ امنيت دانشگاه تنها به عهده حراست آن است و هيچ فرد خارجي و نيروي نظامي حق دخالت و ورود به درون دانشگاه را ندارد .

    آري ، دانشجويان از رياست و حراست توضيح خواستند، ولي به جايي نرسيدند ؛ دست به اعتصاب غذاي همگاني زدند و همزمان سه تن از دانشجويان تحصن و اعتصاب غذاي نامحدود کردند تا مسؤولين را نسبت به وظايف خود ومطالبات دانشجويان آگاه سازند که اين مطالباتِ به حق ، به شرح زير بوده است :

  1ـ روشن شدن وضعيت بيژن صباغ ثاني دانشجوي ربوده شده

  2ـ لغو حكم انضباطي دانشجويان و ممانعت از ادامه روند احضار به كميته‎هاي انضباطي

  3ـ برگزاري جلسه پرسش و پاسخ با حضور مسئولين دانشگاه و رئيس حراست دانشكده

  4ـ آغاز به كار دوباره تشكل‎ها و كانون‎هاي دانشجويي                         

    رئيس دانشگاه نهايتاً در روز دوم اعتراضات (در حضور برخي اساتيد) قول روشن شدن وضعيت دانشجوي ربوده شده و بر گزاري جلسات پرسش و پاسخ در روز بعد را داد ، اما "روز بعد" هرگز فرا نرسيد!!! چرا که نه تنها ذره اي از مطالبات دانشجويان برآورده نشد ، که حتي دانشجويان در محيط امن دانشگاه ( !!! ) مورد هجوم نيروهاي شبه نظامي قرار گرفتند . آن نيروها که تعداد آن هم کم نبود ، شبانه به همراه 7 خودرو به داخل دانشگاه ريختند و 12 دانشجو را با ضرب و شتم با شوك الكتريكي و اسپري فلفل به طرز فجيعي باز داشت کردند و با دستبند و چشم بند كشان كشان به محل نا معلومي بردند . همچنين هم زمان به طرز شرم آوري به داخل منزل 2 دانشجوي ديگر ريختند و آنها را به گونه اي بسيار زننده بازداشت نمودند و دانشجويان را به بازداشتگاه هاي مختلف منتقل کرده و مورد بازجويي هاي فراواني قرار دادند. بي شرمي مسؤولين به جايي رسيد که باز هم دانشجو را احمق و فاقد شعور فرض کرده و از هجوم شب گذشته ، اظهار بي اطلاعي كردند . البته خوشبختانه خبر بازداشت از همان دقائق اوليه در رسانه ها پخش شد و جلوي بسياري از حوادث ناگوار ديگر را گرفت و سر انجام با همت و اعتراض ساير دانشجويان، دانشجويان ربوده شده آزاد شدند.  ولي هنوز هيچ يک از مطالبات اصلي و به حق دانشجويان مورد بررسي قرار نگرفته و اينک به دليل تقارن اعتراضات و مسابقات روباتيک کشوري در دانشگاه ، دانشجويان براي حفظ آبروي دانشگاه موقتاً اعتراضات خود را به صورت نامه هايي به رئيس ، اساتيد، مسؤولين دانشگاه، نمايندگان مجلس و مقامات کشوري  ارائه خواهند کرد . چراکه شايد حفظ آبروي دانشگاه براي مسؤولين مهم نباشد، ولي براي ما دانشجويان اهميت دارد .                                                                                             

    حال اي استاد عزيز مسند قضاوت از آن شما، نظاره کنيد که چه مي بينيد . آيا اين بي اساس است كه دانشجو در خواست فرصتي براي پرسش و پاسخ با مسؤولين داشته باشد؟ يا اينکه دانشجو حداقل حقوق رفاهي خود در دانشگاه را مطالبه کند؟ يا اينکه دانشجو براي تجربه مسؤوليت پذيري خواهان عضويت در كانوني باشد؟ آيا اين ناحق است که دانشجو شرايطي آرام جهت رشد و اعتلاي فرهنگي و علمي خود بخواهد؟ حقيقتاً کدام يک از مطالبات ما غير صنفي و نا حق بود؟ آيا اين خواسته ها به گزاف اند؟ شما خود بهتر مي دانيد .

    استاد عزيز ! شرايط دانشجويي که ما به دنبال آن بوده ايم هرگز اينچنين نبوده، همواره مي خواستيم در کنار رشد علمي ، رشد فرهنگي داشته باشيم . توانايي تجزيه و تحليل مسائل اطراف خود را داشته باشيم، بتوانيم جامعه مان تاثير گذار باشيم . ولي آيا اين راهي که در مقابل ما قرار داده اند  و اين شرايطي که در اين دانشگاه بر ما تحميل شده سرانجام مارا به اهداف و ايده آل هايمان خواهد رساند؟!

شما قضاوت کنيد .....

در صورتی که مسئولین این دانشگاه نخواهند به خواسته های دانشجویان جامه عمل بوشانند و سایر مسئولین نیز بخواهند با وقت تلف کردن و سرگرم کردن دانشجویان آنها را از خواسته هایشان منصرف سازند مطمئن باشند که دانشجویان مجددا ت به اعتصاب و تحصن خواهند زد.این  هفته به علت برگزاری مسابقات روباتیک سکوت کردیم ولی در صورتی که مسئولین قصد فریب دانشجویان را داشته باشند مطمئن باشند که این سکوت همیشگی نخواهد بود.در ضمن قربانی دیروز اعلام کرد که جلسه پرسش و پاسخ عمومی برگزار نخواهد کرد.

آقاي دکتر جانعليزاده ؛

رياست دانشكده فني نوشيرواني بابل

با سلام ؛

مي دانيم که اين خطابه را در گوش پرده ريسان قدرت و اياديشان راهي نيست اما ما را چون شما به چماق قدرت نيازي نيست ، سلاح ما اتحاد و همدلي ست . صبر کرديم و با کلام خود پيش رفتيم اما ...

در واقع اين نامه اتمام حجتي است با شما رئيس محترم

از آغازين روزهاي رياست شما , به روش هاي مختلف درمقابل هر گونه فعاليت دانشجويي سنگ اندازي شد .

   به چه بهانه اي از جلسات بحث انجمن اسلامي جلوگيري شد؟

   شب شعرهاي كانون شعر و ادب چه تهديدي براي شما بودند؟

   گناه كانون موسيقي چه بود؟

   كانون هاي دانشگاه به چه بهانه اي منحل شدند؟

   به كدامين گناه نشريات دانشجويي را قاع و قمع كرديد؟

   ديگر چرا به نشريات انجمن هاي علمي اجازه انتشار نداديد؟

   مگر انجمن علمي حق دانشجو نيست ؟ چرا در انتخاب اعضاي انجمن علمي مكانيك اعمال نفوذ كرديد؟

   شما حتي برگزاري مراسم روز دانشجو توسط دانشجويان را از آن ها دريغ كرديد و در آن روز به جاي تجليل از مقام        دانشجو به تمسخر آن پرداختيد و در خيمه شب بازيتان به يادمان سه آذر اهورايي دهن كجي كرديد .

شما تمامي راه هايي كه يك دانشجو را لايق نام خود مي كند مسدود كرده ايد ، از ما چه انتظار داريد؟ مثل يك گياه باشيم؟

امسال ما با ورود خود به دانشگاه سايه هاي سنگيني را بر خود احساس كرديم . جو خفقان و امنيتي شما با نصب دوربين هايتان نويد سال سكوت و اعتراض مي داد و خود كرده را تدبير نيست .

مست از باده قدرت پنداشتيد كه ديگر حريفي بر شما نيست . باده قدرت را نوشيديد و مستانه بر اريكه قدرت تكيه زديد بي آنكه بنگريد كه نگهبان دانشجوييد يا نگهبان قدرت . دانشگاه عملاً به يك زندان تبديل شد و هر روز قانون جديد و دست و پا گيرتر !

شما حتي از در اختيار گذاشتن آمفي تئاتر دانشكده براي برگزاري جشن فارغ التحصيلي خودداري نموديد تا دانشجويان نتوانند حتي رهايي خود را از اين زندان ساخته ي دست شما جشن بگيرند . همه اين كارها براي اين بود كه فعاليت هاي دانشجويي و گردهمايي ها كم كم از خاطر ها برود و به خاطره ها بپيوندد .

بگذاريد حقيقت را بگوييم شما نقش خود را از رئيس دانشگاه به بازيچه اي در دستان حراست تقليل داديد .

حوادث روزهاي اخير و اتحاد دانشجويان نشان داد كه محاسبات شما غلط از آب در آمده است ، اما چه سود كه اين بار هم به جاي واقع بيني و جبران اشتباهاتتان خود را در منجلاب خود ساخته فرو برديد .

12 دانشجو در دانشگاه ما ناپديد شدند ؛ نمي خواهيم بگوييم آن ها را ربودند ولي شما چه نامي بر آن مي گذاريد ؟ زشتي عمل بدان حد است كه ما از بيان آن شرم داريم .

شما چه كرديد ؟ جز اينكه اظهار بي اطلاعي كرديد در حالي كه يكي از شاكيان خود شما بوديد .

آقاي رئيس ! دوربين هاي شما ظاهراً براي جلوگيري از سرقت اموال دانشگاه كار گذاشته شده اند . اين بار صاحب خانه را دزديده اند ، دوربين هايتان چه شد ؟

نگهبان هاي شما به جاي حراست از دانشگاه سر تا پاي دختران را مي كاوند مبادا تار مويي بيرون زده باشد .

حال با گذشت زمان ، پرده از روي اين حادثه دردناك و به غايت منزجر كننده كنار رفت و با واقعيت عريان مواجه شديم . و نقش شما را در آن شاهد بوديم .

اکنون تمامي دروغ ها بر ملا شده است . بي تدبيري و بي مسئوليتي شما سبب شد که يک مسئله صنفي به معضلي امنيتي تبديل شود . اکنون شما با شعله هاي خشم فوج فوج دانشجويان آزاديخواه مواجه هستيد . براي جلوگيري از شعله ورتر شدن اين آتش ، خيرخواهانه به شما مي گوييم ( با همه نا ملايماتي که در دوره پر حادثه رياستتان متحمل شديم ) هر چه زودتر از دانشجويان به سبب آمريت در له کردن جوانه هاي انديشه و کرامت به زير چکمه هاي عبوس جهل و جنايت عذر خواهي نموده و از مقام خود استعفا دهيد که رياست را مديريت و تدبير نياز است .

دانشجويان دانشكده فني نوشيرواني بابل

www.eteraz-e-daneshjoo.blogfa .com

www.moghavemat-ta-azadi.blogfa .com

امروز ((یکشنبه)) عده ای از اعضای انجمن اسلامی دانشگاه قفل در اتاق انجمن اسلامی را شکسته و وارد آن اتاق شدند.متاسفانه آنها متوجه شدند که آرشیو ۸ ساله این انجمن به سرقت رفته و ساعت مچی یکی از دانشجویان که در آنجا بوده شکسته شده است و بدتر از همه اینها حتی به پیراهن آقای عمید مشرف زاده که در آن اتاق بوده هم رحم نکردند و آن را پاره کردند که ما عکس پیراهن پاره شده ایشان را بر روی سایت قرار دادیم تا همگی صحت گفته هایمان را تایید کنند.

متاسفانه با خبر شدیم که موبایل دو نفر از بازداشت شدگان را نیز به آنها پس ندادند و مبلغ ۲۷ هزار تومان پول یکی از بچه ها نیز به او برنگردانده شده است.همچنین نیروی انتظامی پول صبحانه و ناهاری را که در بازداشتگاه به دانشجویان می داد را از آنها می گرفت!!! این هم از نیروی انتظامی کشورمان!!!!

همچنین این سایت هر شب به روز خواهد شد و تازه ترین اخبار روز را به عرض شما می رساند.

عکس پیراهن پاره شده

حجت الاسلام ابوترابی یکی دیگر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی پس از مذاکره با مهدی شریف النسبی به نماینگان دانشجویان دانشکده فنی بابل برای روز سه شنبه وقت ملاقات داد.در این دیدار دانشجویان خواسته ها و گلایه های خود را بیان می کنند.

آقای تقی پور از اعضای انجمن اسلامی دانشکده فنی مهندسی بابل از تلاش ها و حمایت های بی دریغ همه دانشجویان و انجمن های اسلامی دانشگاه های مختلف به خصوص دانشگاه های صنعتی سهند تبریز و تهران و علوم پزشکی تهران و پلی تکنیک تشکر کرد.

همچنین وی از تلاش های دفتر تحکیم وحدت و همچنین حمایت بسیار عالی دانشجویان دانشکده فنی مهندسی بابل قدردانی نمود.

زندگی تجربه تلخ فراوان دارد                دو سه تا کوچه و پس کوچه و اندازه یک عمر بیابان دارد
زندگی انتظاری است که آدم ز برادر دارد     زندگی زندانی است که در آن بیشتر از زندانی زندانبان دارد

 عکس های تجمع امروز دانشکده فنی مهندسی بابل

نه هراسی نیست.

پیش ما ساده ترین مساله مرگ است.

مرگ  ما  سهل تر از  کندن  یک  برگ  است.

دوستان مرگ من مرگ شماست.مگذارید شما را بکشند. 

براستی یاران دبستانی من چه جانانه ایستادید و با نفس گرمتان تحمل دیوارهای سرد زندان را بر ما هموار کردید.همچون کوهی تکیه گاهمان شدید و نشان دادید تا زمانی که دانشجو زنده است ذلت نمی پذیرد.

آری برادران و خواهرانم از آن هنگام به سال ۳۲ که سه آذر احورایی قربانی استبداد زمانه گشتند وقتی خانه مان کوی دانشگاه را ویران کردند وقتی شبانه بر ما هجوم آوردند و قلم را از دستانمان گرفتند و بر دستانمان دستبند زدند وقتی پاسخ خواسته های به حقمان را در باتوم و شوک الکتریکی خلاصه کردند وقتی کلاس درس را ازما گرفتند و زندان را کلاس درسمان کردند از آن زمان تاکنون ایستاده ایم زیرا می دانستیم که آزادی هزینه ای گزاف دارد .

من به نمایندگی از تمام یاران همبندم از تمامی شما دوستان در دانشکده فنی و دیگر دانشگاه های سراسر کشور که در این دوران سخت یار و یاور ما بودید و برای احقاق حقوق خود ذره ای پا پس نکشیدید مراتب تشکر و قدردانی را ابراز می دارم.

ما اعلام می داریم هر چند در این مدت رنج های فراوانی کشیدیم و مسئولین دانشگاه و در راس آن قربانی ریاست حراست به علت عدم توانایی در مدیریت بحران و تلاش برای ایجاد جو امنیتی و سرکوب در دانشگاه اصلی وقایع روی داده می دانیم و حق شکایت و پیگیری نحوه و اساس بازداشت را برای خود محفوظ می داریم.اما در جهت آرام شدن دانشگاه از این کار خودداری می کنیم.

اما یاران من این به معنای پایان راه نیست.راه ما تازه آغاز شده است و زین پس برای بدست آوردن خواسته های به حق مان در مقابل مسئولین پا پس نخواهیم گذاشت. 

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم                 موجیم که خاموشی ما عدم ماست

با وجود حضور نیروهای دو برابر شده حراست تجمع امروز (شنبه) در دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل با موفقیت و حضور چشمگیر دانشجویان معترض به وقایع اخیر در دانشگاه برگزار شد.

در این تجمع که تعداد بسیار زیادی از دانشجویان از آن حمایت نمودند، دانشجویان بر خواست استعفای قربانی رئیس حراست دانشگاه و توضیح رؤسای دانشگاه نسبت به دستگیری ۱۵ نفر از فعالین دانشگاه پافشاری کرده و بر مقاومت تا به‌دست آوردن همه‌ی خواسته‌هایشان تأکید نمودند. همچنین در تجمع امروز یکی از دانشجویان زندانی به شرح وقایع روزهای بازداشتش توسط حفاظت اطلاعات ناجا پرداخت و در پایان بیانیه‌ی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی در حمایت از دانشجویان دانشگاه مازندران قرائت شد.متن سخنرانی دانشجویان آزاد شده نیز به زودی بر روی سایت قرار می گیرد.

سید ضیائ الدین نبوی آخرین دانشجوی در بند مانده دقایقی پیش آزاد شد. گفته می شود او در زندان هم در اعتصاب غذا بود و در برابر فشار های وارده مقاومت می کرد.آفرین بر سید ضیا الگوی دانشجویان ایران.

همچنین با خبر شدیم که پرونده ۶ نفر از دانشجویان به دادسرا فرستاده شد. اتهام آنان برگزاری تجمع غیر قانونی است!!! در ضمن مهدی شریف النسبی هم اکنون در حال گفتگو با عماد افروغ نماینده مجلس و عضو کمیسیون فرهنگی آن است.با پیگیری های انجام شده وقت ملاقاتی برای دیدار نمایندگان دانشجویان دانشکده فنی با آقای افروغ برای روز دوشنبه ساعت ۱۴:۳۰ یا سه شنبه ساعت ۱۷ گرفته شده است. هم اکنون شریف النسبی در تلاش است که در این ملاقات تعداد دیگری از نمایندگان مجلس نیز حضور داشته باشند.

مواردی که احتمالا در این جلسه مطرح خواهد شد عبارتند از:

۱) لغو احکام کمیته انضباطی  ۲) کاهش قدرت نا محدود حراست     ۳) توضیح خواستن از مسئولینی که موجب ایجاد این درگیری ها و تشدید جو امنیتی در دانشگاه شدند و ....

  http://www.myimghost.com/links/etesabe-ghaza

 http://www.myimghost.com/links/etesab

 http://www.myimghost.com/links/tajamo

http://www.myimghost.com/links/herasat